Para sa mga Tsino, kayamanan ang basura. Hindi pambihira ang makakita ng tao sa gilid ng daan na may hawak na tong na gawa sa bamboo at namumulot ng dumi ng kanyang alagang hayop.
Ang dumi ay ginagamit bilang pataba sa produksyon ng mga magsasasaka. Gumagamit din ng kemikal na pataba ang mga Tsino, pero hindi sila umaasa sa kemikal na pataba na hindi nila kayang likhain o nangangailangan pa ng malaking salapi. Hinalili nila ang paggamit nito sa mga organikong pataba.
Simula ng rebolusyong pangkultura sa Tsina, pinag-aralan ng mga mamamayan ang paggawa ng kemikal na pataba. Hindi ito gumagamit ng petroleum o natural gas na may prosesong mapanira sa kalikasan. Ngunit hindi sumapat ang nalilikhang pataba para sa napakaraming lupaing agrikultural ng Tsina.
Kaya naman pati ang dumi ng tao ay ginamit ng mga Tsino bilang pataba.
Simula rin ng rebolusyong pangkultura sa Tsina, napalitan ang mga pribadong kasilyas ng mga pampublikong palikuran na nagiipon ng duming gagamiting pataba sa produksyon.
Isang araw sa isang pangkomunidad na kasilyas, isang kasama ang nakakunot-noo.
Habang siya’y nakaupo, dumating ang isang kaibigan. Ang sabi ng huli, “ Aha, Kasamang Li. Andito ka pala’t seryosong nagbibigay ng ‘yung regular na kontribusyon sa agrikultura.”
Recent Comments